Scheidingsritueel

Als een huwelijk uitloopt op een scheiding is het heel belangrijk om de intense relatie die het huwelijk (ooit) was, zo goed mogelijk af te sluiten. Zeker als er kinderen zijn is het van het grootste belang om met elkaar een ‘nieuw verbond’ aan te gaan. Je kunt immers wel scheiden als partner, maar niet als vader/moeder van de kinderen, dat blijf je voor altijd.

Drie elementen zijn daarbij belangrijk:

  • Benoemen dat er ooit ‘goede tijden’ waren, waaraan de kinderen hun bestaan ontlenen.
  • Het teruggeven van de oude belofte, het is niet gelukt deze waar te maken.
  • Het doen van een nieuwe belofte, gericht op de toekomst en vooral op de kinderen.

Samen bedenken we een ceremonie waarin dit alles (en misschien nog meer) vorm krijgt.

In januari 2010 ben ik met een groep moreel consulenten van de Unie van Vrijzinnige Verenigingen in Antwerpen een dag bezig geweest met ‘echtscheidingsrituelen’. Het was een intensieve workshop, waarin veel gedeeld en geleerd werd. ’s Middags werden in groepjes aan de hand van vier casussen ideeën aangedragen voor de rituelen. Een inspirerende ervaring en weer een aanwijzing dat we ook over dit onderwerp heel serieus moeten nadenken.

Ervaringen

Meer ervaringen over scheidingsrituelen lezen >>>

Of vraag om informatie: 035 - 693 20 52, info@ritualiter.nl

Spirituele afsluiting

Het scheidingsritueel is voor mij heel belangrijk geweest omdat het convenant voor mij geen afsluiting was van het huwelijk dat ik uit liefde begonnen ben. Ons huwelijk werd in de remonstrantse kerk met een ritueel bekrachtigd, dit spirituele begin was voor mij een dierbare start van mijn getrouwd zijn. De kinderen werden in liefde geboren en groeiden in liefde op. Scheiden betekende een einde van ons huwelijk; ouders blijven wij echter tot de dood. Ik miste iets, een afscheid op spiritueel niveau. In gesprekken met Annegien kreeg ons scheidingsritueel vorm: een spirituele afsluiting van ons huwelijk waarin wij elkaar een brief voorlazen waarin wij de trouwbelofte aan elkaar teruggaven en elkaar goed ouderschap beloofden. Wij kozen samen met de kinderen een vorm waarin wij ons verbonden met elkaar voelden. Wij zeilden op een prachtige zomeravond naar een eiland waar wij een kampvuur bouwden. Om de beurt lazen wij onze brieven voor, de kinderen en Annegien als getuigen. Na het voorlezen gaven wij elkaar onze brieven en dronken in de zomerschemering een glas champagne. Wat ik hierna voelde? Een complete afsluiting en vrijheid in verbondenheid.

Annette