Afscheid nemen van diegene die je lief was, in zijn of haar stijl, respectvol, met aandacht voor het feit dat er bij de dood toch altijd ‘iets overstijgends’ gebeurt, is een aangrijpend proces. Als iemand gestorven is, is het samenstellen van een prachtige afscheidsceremonie wat je kan doen, en iets waar je troost uit kunt halen. Ik help als ‘relatieve buitenstaander’ bij het maken van belangrijke keuzes.
In een goed opgebouwde en op een warme manier geleide, troostende ceremonie hebben wij degene die gestorven is nog één keer in ons midden. Er is ruimte voor verschillende inbreng en voor rituelen vanuit verschillende tradities. Het leven komt in vogelvlucht voorbij en we vertellen wat het voor ons betekend heeft.
Er is daarbij veel meer mogelijk dan de meeste mensen denken – ik deel graag mijn kennis en ervaring en ben in die dagen een betrokken aanspreekpunt om samen toe te werken naar dat volstrekt unieke moment.
Anne overleed in een verkeersongeluk. Totaal onverwacht werden we met haar veel te vroege dood en verlies geconfronteerd. Al een paar uur na het vreselijke en nog onvoorstelbare nieuws zat Annegien bij ons aan tafel. Aan haar konden we onze eerste verhalen en emoties kwijt. In de dagen die volgden, was zij iedere dag bij ons om ons te helpen met de vele activiteiten die we ineens moesten organiseren. Zij liet ons stilstaan bij Anne en bracht perspectief en rust in alles wat er op ons afkwam. Mede dankzij haar aanpak, haar luistervaardigheden en het vertrouwen dat zij uitstraalt, konden wij helemaal op onze eigen manier de uiteindelijke begrafenis vormgeven en afscheid nemen van Anne. Zij stond letterlijk en figuurlijk tussen ons en de begrafenisondernemer in: een verademing. Tijdens de afscheidsdienst bleek hoezeer zij onderdeel was geweest van de vijf voorafgaande dagen. Anne kreeg niet alleen een prachtig afscheid vanwege de vele bloemen, de muziek en de mooie omgeving. Echter, juist omdat door Annegien en de dierbaren die spraken, de mens Anne met haar vele verschillende karaktereigenschappen aan bod kwam. 
Ongemerkt waren mijn man en ik kerkelijk ontheemd geraakt. Toen hij na een ontluisterend Alzheimerproces overleed wist ik niet tot welke predikant ik mij moest wenden om met kinderen, familie en vrienden in zijn stijl afscheid van hem te nemen. Via het Kerstspel waarin mijn kleinzoon meespeelde, leerde ik Annegien kennen en durfde ik haar te vragen een haar vrijwel onbekende man op zijn laatste tocht te begeleiden. Samen met mijn dochters Leontine en Amy hebben wij daags na het overlijden veel met Annegien gepraat. Wij mochten uren vertellen over de man die ons zo lief was en Annegien luisterde, lúisterde. Vooral met haar hart. Dat bleek tijdens de afscheidsdienst waarin zij mijn man zo levensecht portretteerde alsof zij hem jarenlang had gekend.Wij hebben dat als een grote troost ervaren. Annegien is niet alleen een predikante die ruimte creëert, maar is vooral een méns. Een warmvoelend méns, die in verdriet haar arm om je heen slaat en niets zegt, wetend dat op zo'n moment elk woord te veel is. Ik ben dankbaar dat ze heeft beloofd mij, wanneer mijn tijd gekomen is op dezelfde wijze naar de overkant te begeleiden.